İlaç ve Tedavi Süreci

İlaca başlamış, bir miktar rahatlamış, ama tam olarak iyileşmediğini hissediyorsanız, bu durumu ilk fark eden siz değilsiniz. İnsan bu noktada çoğu zaman ya ilacı ya da kendini sorgular. İkisi de anlaşılır, çünkü ilaca başlarken beklenen şey depresyonun tamamen geçmesidir. Net cevabı baştan vereyim: bazı depresyonlarda ilacın etkisi sınırlı kalır, çünkü sorunun önemli bir kısmı beyin kimyasında değil, ruhsal yapının derin düzeneklerinde yer alır. Klinik deneyimim gösteriyor k

Terapiye düzenli gidiyor, anlatıyor, hatta neden böyle hissettiğinizi artık biliyor olabilirsiniz. Ama içinizde bir şey değişmiyorsa, "bende mi bir sorun var, terapi mi işe yaramıyor" diye düşünmeniz çok anlaşılır. Bu soruyu soran kişi, zaten emek vermiş biridir. Net cevabı baştan vereyim: psikoterapi güçlü bir araçtır ama herkeste, her dönemde aynı şekilde işlemez. İlerlememe çoğunlukla terapinin yetersizliğinden değil, o sırada hangi noktaya dokunulduğundan kaynaklanır. Kli

Belirtileriniz hafiflediyse rahatlamanız çok doğal. Ama bazı kişilerde belirtiler geçer ve bir şeyin hâlâ yerinde durduğu hissi kalır. İnsan bu noktada "iyileştim mi, iyileşmedim mi" sorusunun arasında kalır. Net cevabı baştan vereyim: belirtiyi susturmak mümkündür, ama belirtiyi üreten ruhsal yapıyı anlamadan yapılan her müdahale geçicidir. Klinik deneyimim gösteriyor ki danışanın dile getirdiği birçok ruhsal belirti, onu üreten ruhsal yapının ürünüdür. Aşağıda belirtinin ar

Bazı tedavilerde tarif edilmesi zor bir yer vardır. Krizler bitmiştir, belirtiler azalmıştır, şikâyet edilecek belirgin bir şey yoktur — ama bir ilerleme hissi de yoktur. Bunu dile getirmek zor gelir, çünkü insan haksızlık ediyormuş gibi hisseder. Net cevabı baştan vereyim: belirtinin azalması ile iyileşme aynı şey değildir. Klinik deneyimim gösteriyor ki en çok yanılgı, tam da işlerin fena görünmediği yerde oluyor. Kötüye gidişi fark etmek kolaydır; yüzeysel bir iyileşmeyi s

İlaca başlamışsınızdır, bir miktar rahatlama da olmuştur, ama kaygı hâlâ oradadır. İnsan bu noktada iki şeyden birini düşünür: ya ilaç yetersizdir, ya kendisinde düzelmeyen bir şey vardır. İkisi de anlaşılır düşünceler; çünkü bir tedaviye başlarken beklenen şey, şikâyetin bitmesidir. Net cevabı baştan vereyim: ilaç etkisini gösterdiği halde kaygı sürüyorsa, mesele çoğu zaman ilacın yetersizliği değil, kaygının nereden geldiğidir. Klinik deneyimim gösteriyor ki her kaygı bir h

Tanınızı öğrendikten sonra aynı tanıyı almış birinden farklı bir ilaç kullandığınızı fark etmek kafa karıştırır. İnsan haklı olarak şunu düşünür: hangimizinki doğru? Bu soru gayet anlaşılır; çünkü tıbbın her tanıya bir karşılık verdiğini varsaymak makul bir beklentidir. Net cevabı baştan vereyim: tedavi kararı sadece tanıya göre değil, kişinin bütün klinik özelliklerine göre verilir. Klinik deneyimim gösteriyor ki aynı tanıyı alan iki kişi dışarıdan çok benzer görünebilir. Am

Elinizde bir reçeteyle çıkarsınız ve o kararın nasıl verildiğine dair pek bir fikriniz olmaz. Bir isim duymuşsunuzdur, bir doz duymuşsunuzdur, ama arkasındaki hesabı görmezsiniz. Merak etmeniz anlaşılır; çünkü sonucunu taşıyacak olan sizsiniz. Net cevabı baştan vereyim: reçete, uzun bir klinik muhakemenin sonunda ortaya çıkan bir üründür. Psikiyatride asıl iş reçeteye ne yazıldığı değil, reçeteden önce yapılan değerlendirmedir. Klinik deneyimim gösteriyor ki bu değerlendirmen

Bu soruyu soran çoğu insan, bunu kendi merakından sormuyor. Birinden duyduğu için soruyor: "Aman gitme, hemen ilaç yazarlar." Cümle o kadar sık tekrarlanıyor ki, bir psikiyatristle görüşmeyi düşünen hemen herkesin aklına bir yerde takılıyor. Tereddüt etmeniz anlaşılır; çünkü kimse, ne olacağını bilmediği bir kapıdan rahat girmez. Net cevabı baştan vereyim: hayır, psikiyatriste yapılan her başvuru ilaçla sonuçlanmaz. Klinik deneyimim gösteriyor ki psikiyatride asıl zor olan il